Ahmet Güner1, Ersin Kadiroğulları2, Taner İyigün2, İsmail Gürbak1, Burak Onan1, Ünal Aydın2, Mustafa Gürsoy3, Mehmet Ertürk1

1University Of Health Sciences Turkey, Istanbul Mehmet Akif Ersoy Thoracic And Cardiovascular Surgery Training And Research Hospital, Cardiology, İstanbul, Turkey
2University Of Health Sciences Turkey, Istanbul Mehmet Akif Ersoy Thoracic And Cardiovascular Surgery Training And Research Hospital, Cardiovascular Surgery, İstanbul, Turkey
3İzmir Katip Çelebi University, Atatürk Training And Reseach Hospital, Cardiology, İstanbul, Turkey

Anahtar Kelimeler: ekokardiyografi, protez kapak, kapak cerrahisi

Özet

Amaç: Redo mitral kapak replasmanı (redo-MKR), daha yüksek peri-operatif morbidite ve mortalite oranı nedeniyle zorlu bir klinik durum teşkil eder.

Hastalar ve Yöntem: Bu geriye dönük çalışmaya, protez kapak disfonksiyonu nedeniyle izole redo-MKR uygulanan toplam 103 hasta dahil edildi. İzole baypas yapılanlar, düşük ekokardiyografik pencereye sahip olanlar, tekrarlanan replasmanlar (ikiden fazla), preoperatif ve intraoperatif transözafajiyal ekokardiyografi muayenesi olmadan paravalvüler kaçak onarımı yapılanlar, izole konjenital cerrahi veya izole açık kalp cerrahi müdahalesi (herhangi bir tipte) kapak prosedürü olmaksızın olan hastalar ilk veya sonraki operasyonlarında hariç tutuldu. Çalışmanın birincil sonlanım noktası hastane içi ölüm idi. İkincil sonlanım noktası bireysel morbidite idi.

Bulgular: İzole redo-MKR uygulanan toplam 103 hasta (ortalama yaş: 50.7 13.4 yıl; erkek: 58) bu çalışmaya dahil edildi. Başvuru anında en sık muayne bulguları obstrüksiyon veya kalp yetersizliğine bağlı semptomlardı (% 80.6) ve redo-MKR için birincil endikasyon 58 hastada (% 56.3) protez kapak trombozuydu. Hastane içi mortalite% 12.6 (13 hasta) idi. Postoperatif komplikasyonlar arasında majör kanama (n = 11), postoperatif enfeksiyon (sepsis, mediastinit, pnömoni, yara enfeksiyonu, n = 15), düşük debi sendromu (n = 10), akut böbrek hasarı (n = 17), tamponad bulguları olan perikardiyal efüzyon (n = 10), hastanede yatış ve drenaj gerektiren plevral efüzyon (n = 18), iskemik inme (n = 4), ölümcül ventriküler aritmi (n = 1), periferik emboli (n = 1), orta-şiddetli paravalvüler kaçak (n = 5) yer almıştır. Ayrıca, cerrahi sırasında herhangi bir ölümcül kalp yaralanması gerçekleşmedi.

Sonuç: Sonuç olarak, merkezimizdeki izole redo-MKR'nin hastane içi mortalitesi ve komplikasyonları kabul edilebilir oranlardadır. İyi tanımlanmış bir protokol ve uygun hasta seçimi ile acil durumlarda mortalite azaltılabilir.