Tip 1 Diabetes Mellituslu Çocuklarda Kardiyovasküler Tutulum: Kardiyak Elektrofizyolojik Denge ve Elektrokardiyografik Parametreler
Şule Arıcı1
, Fatih Alparslan Genç1, Gülperi Yağar Keskin1, Özlem Sürekli Karakuş1, Erkan Taş1, Sezin Bayraktar1, Metin Sungur1, Esin Karakılıç Özturan2, Mehtap Kaya3, Ayşe İnci Yıldırım1
1Department of Pediatric Cardiology, Koşuyolu High Specialization Training and Research Hospital, İstanbul, Türkiye
2Department of Pediatric Endocrinology, Kartal Dr. Lütfi Kırdar City Hospital, İstanbul, Türkiye
3Department of Pediatric Nephrology, Marmara University Faculty of Medicine, İstanbul, Türkiye
Anahtar Kelimeler: Kardiyak elektrofizyoloji; çocuk; elektrokardiyografi; tip 1 diabetes mellitus; ventriküler repolarizasyon.
Özet
Amaç: Tip 1 diabetes mellituslu (T1DM) çocuklarda, yapisal kardiyak bulgu olmaksizin görülebilecek erken elektriksel değişiklikleri; EKG dispersiyon ölçütleri, ventriküler repolarizasyon belirteçleri ve kardiyak elektrofizyolojik denge indeksleri üzerinden araştirmayi amaçladik.
Yöntem: Bu prospektif olgu–kontrol çalişmasina 20 T1DM’li çocuk ve yaş/cinsiyet açisindan eşleştirilmiş 20 sağlikli kontrol dahil edildi. Tüm olgularda transtorasik ekokardiyografi ve 12 derivasyonlu EKG değerlendirildi. P-dalga, QTc ve Tp–e dispersiyonu ile Tp–e/QT ve Tp–e/QTc oranlari ve QT/QRS ile QTc/QRS (elektrofizyolojik denge) indeksleri hesaplandi. EKG parametreleri ile diyabet süresi ve HbA1c arasindaki ilişkiler incelendi.
Bulgular: Her iki grupta konvansiyonel ekokardiyografi bulgulari normaldi. T1DM grubunda P-dalga dispersiyonu, QTc dispersiyonu ve Tp–e dispersiyonu kontrol grubuna göre daha yüksekti (tümü için p<0,001). Tp–e temelli oranlar ve QT/QRS ile QTc/QRS indeksleri açisindan gruplar arasinda anlamli fark saptanmadi. Diyabet süresi P-dalga dispersiyonu ile pozitif; HbA1c ise QT/QRS orani ile negatif yönde ilişkiliydi.
Sonuç: T1DM’li çocuklarda, ekokardiyografik bulgular normal olsa bile EKG’de subklinik elektriksel değişiklikler izlenebilir. Dispersiyon ölçütlerindeki artiş erken elektriksel heterojeniteyi desteklerken, elektrofizyolojik denge ile glisemik kontrol arasindaki ilişki metabolik yükün elektriksel stabilite üzerine etkisini düşündürmektedir.