Koroner Anjiyografi Uygulanan Hastalarda Kontrast Maddeye Bağlı Nefropati Riskini Öngörmek İçin Yeni Bir Biyobelirteç: Toplam Bilirubin Fosfor Oranı
Mesut Karataş1
, İbrahim Halil İnanç2, Kenan Toprak3, Eliz Şahin4, Fulden Akyüz İnanç5
1Department of Cardiology, Kosuyolu High Specialization Training and Research Hospital, İstanbul, Türkiye
2Department of Internal Medicine, Phoenixville Hospital-Tower Health, Phoenixville, PA, USA
3Department of Cardiology, Harran University, Sanliurfa, Türkiye
4Department of Cardiology, Kocaeli City Hospital, Kocaeli, Türkiye
5Department of Pulmonology, Kırıkkale University, Kırıkkale, Türkiye
Anahtar Kelimeler: Kontrast nefropatisi; koroner anjiyografi; fosfor; total bilirubin.
Özet
Amaç: Kontrast kaynaklı nefropati (CIN) açısından yüksek risk taşıyan hastaların belirlenmesi, etkili koruyucu stratejilerin uygulanabilmesi için büyük önem taşımaktadır. Bu çalışmanın amacı, toplam bilirubin-fosfor oranının (TBPR) CIN gelişimini öngörmedeki değerini değerlendirmektir.
Gereç ve Yöntem: Bu retrospektif, gözlemsel çalışmaya Haziran 2020 ile Ocak 2022 tarihleri arasında koroner anjiyografi uygulanan 2.217 hasta dahil edildi. Hastalar, CIN gelişimine göre iki gruba ayrıldı: CIN gelişenler (Grup 1) ve gelişmeyenler (Grup 2). Gruplar arasında demografik özellikler, CIN durumu ve TBPR değerleri karşılaştırıldı.
Bulgular: CIN insidansı en yüksek STEMI hastalarında görüldü (%39,4), bunu NSTEMI (%27,2) ve stabil/instabil angina pektoris (%12,1) hastaları izledi (p<0,05). Çok değişkenli analizde ileri yaş, işlem öncesi hidrasyon, ciddi koroner arter hastalığı, STEMI tanısı ve düşük TBPR değeri CIN için bağımsız belirleyiciler olarak saptandı. CIN gelişen hastalarda TBPR değerleri anlamlı şekilde daha düşüktü (0,133 vs. 0,214; p<0,001). ROC eğrisi analizine göre TBPR’nin <0,155 eşiği, %85 duyarlılık ve %63 özgüllük ile CIN’i öngördü (AUC: 0,759; p<0,001). Ayrıca, TBPR’nin tek başına total bilirubin veya fosfora kıyasla CIN’i öngörme gücü daha yüksekti (AUC karşılaştırması, p<0,001).
Sonuç: Bu çalışma, TBPR’nin CIN gelişimi için potansiyel bağımsız bir prediktör olabileceğini ortaya koymaktadır.