Elif Tükenmez Tigen1, Alper Kepez2, Murat Sünbül2, Beste Özben2, Buket Ertürk Şengel1, Beliz Bilgili3, Şehnaz Olgun Yıldızeli4, Kürşat Tigen2

1Marmara Üniveristesi Pendik Eğitim Ve Araştırma Hastanesi, Enfeksiyon Hastalıkları Ve Klinik Mikrobiyoloji, İstanbul, Turkey
2Marmara Üniveristesi Pendik Eğitim Ve Araştırma Hastanesi, Kardiyoloji, İstanbul, Turkey
3Marmara Üniveristesi Pendik Eğitim Ve Araştırma Hastanesi, Anestezi, İstanbul, Turkey
4Marmara Üniveristesi Pendik Eğitim Ve Araştırma Hastanesi, Göğüs Hastalıkları, İstanbul, Turkey

Anahtar Kelimeler: sepsis, sol ventriküler fonksiyon, sağ ventriküler fonksiyon, Mortalite

Özet

Amaç: Sepsis veya septik şoklu hastalarda sol ventrikül (LV) ve sağ ventrikül (RV) sistolik performansını ve hastane içi mortalitede olası fonksiyonel değişikliği değerlendirmeyi amaçladık.

Hastalar ve Yöntem: Çalışmaya sepsis veya septik şok tanısı alan ardışık 37 hasta dahil edildi. Tüm hastalara kapsamlı transtorasik ekokardiyografik inceleme yapıldı. Yoğun bakım ünitesinden taburcu edilen hastaların verileri hastanede ölen hastaların verileriyle karşılaştırıldı.

Bulgular: On beş hasta (%40.5) hayatta kalırken, 22 hasta hastanede öldü (%59.5). BNP (p=0.01) ve SOFA (p=0.009) yanında CRP (p=0.05) ve prokalsitonin (p=0.03) gibi enflamatuvar belirteçlerin taburculuk veya ölüm öncesi düzeyleri açısından sağ kalan ve ölen gruplar arasında anlamlı fark saptandı. Çalışma popülasyonunda EF değeri %50'nin altında olan iki hasta (%5.4) vardı. Sekiz hastada (% 21.6) apikal segmentte hipokinezi, dört hastada (% 10.8) 17 mm'nin altında TAPSE değerleri vardı. Sağ kalan grupta bir hastada (%6,6), ancak ölen gruptaki yedi hastada (%31,8) anlamlılığa doğru bir eğilim gösteren apikal hipokinezi vardı (p=0,068). Sağ kalan grupta bir hastada (%6,6) ve ölen grupta üç hastada (%13,6) RV sistolik disfonksiyonu vardı (p: 0,51).

Sonuç: Sepsis veya septik şoklu hastalarda önceki çalışmalara göre çok daha düşük LV ve RV sistolik disfonksiyon oranı bulduk. Miyokardiyal disfonksiyon tiplerinin hiçbiri hastane içi mortalite ile ilişkili değildi. Apikal hipokinezi, sınırda önemli olmasına rağmen, hayatta kalmayanlarda daha yaygındı.